Kujawy.

Kujawy.

Krainą pełną historycznych wspomnień, gdyż na jej temat często odbywały się spory polsko – krzyżackie, krainą należącą do Wielkopolski, której granice biegną wzdłuż lewego brzegu Wisły, są Kujawy. Zyskały sobie one w ustach Kolberga na miano „kraju mlekiem i miodem płynącym”, ze względu na urodzajną ziemię (czarnoziem bagienny), zawierającą obfitą ilość niezbędnych do prawidłowego wzrostu roślin, substancji organicznych i mineralnych. Nazwa Kujaw pochodzi sprzed wielu lat, została nadana na skutek często pojawiających się tu wiatrów. Nazwa, składająca się z dwuczłonowych wyrazów, „kui” i „jawa”, oznacza „wiatr, wicher” i „jawić się, pojawiać”. Kujawy są specyficznym regionem o kulturowych obrządkach, swoich zwyczajach oraz tradycji opartych na doświadczeniu życiowym i mądrościach przodków. Kujawiacy tworzą charakterystyczną muzykę i sztukę ludową. Stanowią oddzielną część etnograficzną. Często na Kujawach odbywają się ogólnopolskie festiwale folklorystyczne, lub kilkudniowe maratony regionu Kujaw. Są to bardzo specyficzne i głęboko oddane sztuce ludowej regiony turystyczne Polski. Ale Kujawy to przede wszystkim przyroda nieożywiona i przepiękne krajobrazy - wzgórza morenowe, pasma wydm, lśniące jeziora, no i wstęgi pól wijące się wzdłuż dolin rzecznych. Ze względu na to, że na Kujawach występują najbardziej urodzajne spośród gleb - czarnoziemy, region ten bywa nazywany polskim spichlerzem. Ten malowniczy zakątek tchnie spokojem i radością, można więc tu odpocząć od zgiełku miast i codziennych problemów.
Na Kujawach spotkamy około 600 jezior (głównie lodowcowych), z których największe jest Gopło - naturalny zbiornik rozciągający się na długości aż 24 km. Z Gopłem wiążą się pradzieje Polski i legendy o Popielu. Nad jeziorem znajduje się rezerwat ornitologiczny, a szerszy obszar został objęty ochroną w formie parku krajobrazowego Nadgoplański Park Tysiąclecia.
Kujawy to miejsce niezwykłe, gdzie ciekawy folklor i zwyczaje ludowe są nadal żywe, pieczołowicie pielęgnowane w codziennym życiu. Przejawia się to w gwarze, strojach, tańcu (kujawiak, mazurek, oberek), pieśniach i oczywiście licznych obyczajach i obrządkach. Najlepszy sposób na ich poznanie to dłuższy pobyt na Kujawach, szczególnie w gospodarstwach agroturystycznych.
Wielu turystów udaje się w te tereny wiedząc, że może znaleźć tu wiele zabytków historycznych. Warte zobaczenia są średniowieczne grodziska, rzadko już spotykane budynki architektoniczne w stylu romańskim, pochodzące za czasów pierwszych Piastów oraz siedziby szlacheckie, ratusze staromiejskie, czy renesansowe nekropolie. Wielbiciele zabytków docenią również istnienie osady łużyckiej kultury, powstałe 2500 lat temu w Biskupinie, w rezerwacie archeologicznym. Jak widać, Kujawy to nie tylko kultura i sztuka. Etymologia nazwy Kujawy była w historii różnie wywodzona. Najbardziej prawdopodobny zdaje się być wykład Stanisława Rosponda, który wywodzi nazwę Kujawy od słów kui, kuiati oznaczających wicher i zarówno odmianę terenu równinnego, wydmowego, narażonego na silne jego podmuchy. Etymologia nazwy Kujaw związana jest zatem z fizjografią tej krainy.
Nazwa Kujawy pojawiła się po raz pierwszy w źródłach pisanych w 1136 r. Wymienia ją Bulla gnieźnieńska wydana przez papieża Innocentego II, biorąca pod opiekę papieską archidiecezję gnieźnieńską. Później nazwa krainy występuje w wielu średniowiecznych dokumentach. Odnotowuje ją również w swoich kronikach mistrz Wincenty zwany Kadłubkiem. Turystyka regionalna dotyczy głównie miejsc zabytkowych, w jakich posiadaniu jest ten obszar Polski. Niesamowite wrażenia, a przede wszystkim zaskoczenie turystów, wzbudzą występujące w Wietrzychowicach koło Izbicy Kujawskiej piramidy, w których, spoczywają w spokoju, przywódcy plemion, szamani i czarownicy. Grobowce te, budowane jednocześnie z piramidami Egipskimi, nie były miejscem składowania i ukrywania skarbów, a do czasów obecnych zachowała się tylko setna część wszystkich tych budowli. Kujawy to kraina mlekiem i miodem płynąca, a przynajmniej kiedyś tak było. Jest to ciekawy region pod względem etnograficznym i historycznym leżący na obszarze województwa kujawsko-pomorskiego, pomiędzy górną Notecią od zachodu a Wisłą od wschodu.