Na narty w Polsce.
Na narty w Polsce.
Góry Polskie obfitują w dobre warunki narciarskie teoretycznie w okresie od grudnia do końca marca. Niestety infrastruktura narciarska w większości pamięta jeszcze lata 70 i 80 ubiegłego wieku, choć trafiają się również starsze wyciągi. Najwięcej zmian na lepsze widać w ośrodkach na Dolnym Śląsku, gdzie w ostatnich latach powstało wiele nowych, dobrze przygotowanych ośrodków. Na terenie Karpacza, malowniczo usytuowanego u stóp najwyższego szczytu Karkonoszy - Śnieżki, działa kilkanaście wyciągów na niewielkich, rodzinnych stokach o długości od 100 do 350 m. Narciarze mają tam do dyspozycji ponad 6 kilometrów tras zjazdowych. Bardziej doświadczeni wybierają Liczyrzepę i Złotówkę - ponad dwukilometrowe trasy zjazdowe na stokach Kopy (1350 m n.p.m.) i Złotówki (1252 m n.p.m.)Idealny dla początkujących jest Zieleniec w Kotlinie Kłodzkiej. To największy ośrodek narciarski w Karkonoszach, a zarazem jedna z najwyżej położonych miejscowości w Polsce (960 m n.p.m.), o mikroklimacie podobnym do alpejskiego. Najbardziej oblegana jest "trójka" - szeroka, wygodna oraz pięknie nasłoneczniona w pogodne dni.
Jazda w Polsce to walka:
O miejsce w kolejce
Kiedy czas oczekiwania w kolejce przekracza 10 minut - przy długości trasy zjazdowej na pograniczu 2-3 minut jazdy - rośnie frustracja i ścisk w kolejce.
Biada Ci, jeśli zostawisz przed sobą choć trochę miejca. Wyprzedzi Cię wtedy ktoś, komu nie przeszkadza, że zajedzie czubkami nart na tył sprzętu tego z przodu.
O całość nart/deski
Prący za wszelką cenę do przodu nie przejmują się tym, że wjeżdżając Ci na tył nart lub deski, rysują ich powierzchnię i niszczą lakier.
W kolejce zatem, albo przyjmujesz zniszczenie tyłu sprzętu jako zło konieczne, albo non-stop oganiasz się od depczących Ci po piętach (dosłownie) jak od komarów. Zajeżdżanie na przód deski również do rzadkości nie należy.
O przesuwanie się do przodu
Kolejki pełne są, nazwijmy już ich miłosiernie narciarzami, którzy przyjechali w góry imprezować pod pretekstem nart. Dobra wymówka, szlachetny sport, łatwiej dostać pozwolenie/kasę od rodziców, a wiadomo, że (podsłuchane na wyciągu) po pierwszym dniu jeżdżenia pije się do upadłego i od następnego dnia jest wymówka, żeby nie iść na stok.
Takim narciarzom nie zależy na posuwaniu się w kolejce, bo wolą wesoło dyskutować stojąc sobie w miejscu.
Jak masz pecha i staniesz za kimś takim, możesz stać 10 minut i nie zrobić ani kroku do przodu, podczas gdy ktoś kto stał obok Ciebie, będzie już siadał na wyciągu. Sprawdzone w tym roku w Białce.
O miejsce na stoku
Po stoku poruszasz się w wąskim, ciągle zmieniającym się korytarzu wolnego miejsca.
Najgorzej jeśli jesteś beginnerem i nie umiesz dobrze ocenić dystansu, ewentualnie nie jesteś pewny skrętu. Będziesz jak sparaliżowany, bojąc się ruszyć z miejsca, podczas gdy o ramiona niemal ocierać Ci się będą śmigający na krechę narciarze/parapeciarze. Ilość ludzi na stoku wymusza bowiem odległości między użytkownikami dochodzące w szczycie sezonu do max 2 metrów.
A jeśli postoisz za długo - wjedzie w Ciebie inny uczący się, który nie da rady wyhamować. A tych słabo jeżdzących jest sporo, bo - patrz punkt 3.
O sprzęt z wypożyczalni
Jeśli nie masz własnego sprzętu, przyjdź 2 godziny przed otwarciem wyciągu, inaczej może dla Ciebie zabraknąć w wypożyczalni.
Apogeum tego doświadczyłem na słynnej górze Kamieńsk - utworzyła się tam kolejka około 15 osób czekających, aż ktoś odda cokolwiek. Są buty? Trzeba brać, niezależnie od rozmiaru. Jest deska? Bierzemy! A, nie ma deski, a są narty? Też dobrze.